Chmura w butelce
Potrzebne będą:
zapałki
plastikowa, przeźroczysta butelka
garnek z pokrywką

Do butelki nalewamy trochę wody (możemy nią nieco wstrząsnąć). Zapalamy zapałkę i palącą się wrzucamy do środka a następnie szybko zakręcamy butelkę. Teraz kilka razy mocno ściskamy butelkę i wypuszczamy... chmurę!

Na cząsteczkach dymu z zapałki osadziła się para wodna i powstała chmura.

Takie same chmury widzimy jak spojrzymy w niebo.

Na bardzo mikroskopijnych cząsteczkach dymu, pyłu lub kryształkach soli skrapla się para wodna. Te drobne cząsteczki pyłu nazywa się jądrami kondensacji. Niektórzy mówią, że chmura to para wodna a to wcale nie prawda! Chmura to nie para wodna, która jest gazem tylko mikroskopijne kropelki wody, tak małe, że są jeszcze za lekkie by spaść na ziemię. Jednak czasem potrafią zrobić się ciężkie i wtedy z nieba spadają krople wody czyli deszcz.

A skąd w powietrzu wzięła się para wodna?
Rzeki, morza i oceany ciągle parują. To właśnie dlatego w powietrzu mamy dużo pary wodnej. Woda paruje, tworzą się chmury, chmury robią się coraz cięższe i w pewnym momencie pada deszcz. Woda z deszczu spływa do rzek, mórz i oceanów i tak w kółko...

Zagotujmy teraz wodę i przypatrzmy się, co tam się w garnku dzieje. Woda gotuje się i zaczyna parować. Para wodna ucieka do góry a na pokrywce skrapla się. Kropelki wody spływają po pokrywce – to jest taki mały deszczyk.

chmura w butelce doswiadczenia eksperymenty

chmura w butelce doswiadczenia eksperymenty

chmura w butelce doswiadczenia eksperymenty

comments powered by Disqus